Thursday, December 08, 2005

kesif:ben


bugun: kendimi fark ettim, ilk kez belki de. aslinda cesaretimi toplayip kendime bakabildim, kendimce.gozlerim doldu, korktum ama yuzlestim!kendimle. yaptiklarim, istediklerim..hersey..o kadar gozyasi o kadar gulumseme:) tamam kirilgan olmak, hassas olmak, yardim etmeyi sevmek ama ben varolamiyorsam bunlar neye yaricak? guncel konularla ilerlersek: en yakini bir cok seye onun icin 'katlandigim' ve en buyuk tehdidinin beni kendinden mahrum etmek oldugu "parcam" o kadar cok kirildim, o kadar cok seyden vazgectimki ama bu sefer gordugum onun beni goremedigiydi ve ben ne kadar gostermeye calisirsam o kadar inciniyorum, canim aciyor ve icime kapaniyorum. fark ettimki ben yasicam, benle olmak isteyenler zaten yanimda olucak nasil olmak isterlerse. olmak istemeyenlerse, zaten yoklar. Hatam saygi duyamamakti belki de, tum sevdiklerimi etrafimda istemek, onlarla mutlu olmayi denemek? Onlari mutlu etmek ve huzur. -kucuk 1 soru: daha ne kadar aglicam?- :). tesekkurler. simdi okulla ugrasmak gercekten cok yorucu geliyor ama okulumu bitirip istedigim alanda daha mutlu ve huzurlu calisabilmeliyim. su an cok ozel bir cennete sahibim. mutlu olmaya ve her ana:) calan sarkiysa HIM-wicked game.
PS: my dearest graphic designer is on her way to LONDON!!! iyi yolculuklar!!! Buraya da yaziyorum, mutlaka Johnny ile bulusmaliymissin, Oyku dedi:) <3

No comments: