Monday, August 06, 2007

nefes

Herşeyin nefeste bittiğine inanlardanım. Bugün iyileşirim, yarın düzelirim derken dönülmez bir noktaya geldim. Tam dönecekken belki de. Çok kırıldığım üzüldüğüm bir yaz dönemi geçirdim. Bunun çeşitli fiziksel etkileri de oldu: kulak iltihabı sandığım kulak ağrısı-aslında başka bir sebebi vamış- ya da başka problemler. Kısaca zor ve bıktırıcı bir döneme dönüşmek üzereydi ilk gitme kararımı aldığımda. Gitmeme rağmen bazı açılardan da dönüştü.
"Dost hiçbir gizemin ardına sığınmadan yanında yüreğinizi açtığınız kişidir. İnsan doktorun yanında fiziki yönden ne hissederse dostunun yanında da duygusal açıdan öyle hisseder. Nasıl doktor sizi yargılamadan, hakkınızda hüküm üretmeden, sadece hasta olan organınıza odaklanır ve sadece onu iyileştirmeyi düşünürse; dost da sıkıntınız, derdiniz, ayıbınız, vukuatınız, kabahatiniz, hatta suçunuz karşısında sadece onunla nasıl baş edebileceğinizi düşünür." Devamı için: http://www.yenibiris.com/CareerSupport/DisplayArticle.aspx?vID=8149§ionID=9
Buna benzer düşünceye sahipken yaşadıklarım daha farklıydı. Yine biraz güçlenip, kendime gelip ayağa kalkarım derken bir haber, herşeyden vazgeçiren. Ya da gözlerimi açan. Bu blog? bitti, yine bir bienal zamanı..